هوش مصنوعی: شاعر در این متن از درد عشق و هجران محبوب می‌نالد و از بیداد و اندوهی که از معشوق دیده است شکایت می‌کند. او از سوختن در آتش هجران و سوداهای بی‌ثمر سخن می‌گوید و اظهار می‌کند که جز غم و باد از معشوق نصیبی نداشته است. در نهایت، شاعر خود را بنده‌ای از قد و بالای معشوق می‌داند و از زیبایی و ناز او یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.

شماره ۱۲۱۲ - من ندیدم ای دل سرگشته جز بیداد ازو

من ندیدم ای دل سرگشته جز بیداد ازو
می کنم هر لحظه ای صد داد و صد فریاد ازو ۱

جز غم و اندوه ازو حاصل نشد هرگز مرا
ای مسلمانان شبی هرگز نگشتم شاد ازو ۲

جان من در آتش هجران محبوبان بسوخت
بس که در سر هر دمم سودای خام افتاد ازو ۳

بر سر خاک رهم بنشاند و زد آتش به ما
نیست باری این زمان در دست من جز باد ازو ۴

دل جوابم داد گفتا این سخن با دیده گو
ز آنکه می باشد همشیه عشق را بنیاد ازو ۵

چون ز دست دیده و دل من در آب و آتشم
دیده را در خون کنم و آنگه کنم فریاد ازو ۶

آنکه این عیار شهرآشوب با ما می کند
گر مرا عاری بود هرگز نیارم یاد ازو ۷

گشتم از جان بنده ی آن قد و بالا در جهان
زآنکه شد در بوستان سرو چمن آزاد ازو ۸

چون به بستان بگذرد روزی به ناز آن سروناز
از قد افتد بی تکلف قامت شمشاد از او ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۱۱ - بردی دل من به چشم و ابرو
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱۳ - ای که دل دارد بسی بر روی جانان آرزو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.