شماره ۱۲۶۰ - تو که خورشید جهانی به جهان می تابی

تو که خورشید جهانی به جهان می تابی
از چه رو با من بیچاره چنین در تابی ۱

آخر ای جان چه سبب همچو سر زلف بتان
با من دلشده دایم تو چنین برتابی ۲

آخر ای دیده مهجور ستم دیده چرا
........................................... ابی ۳

من به حسرت نگران تو و مردم گویند
بر لب دجله و مشتاق چرا بر آبی ۴

مرغ عشق تو به اشکم همه شب غوطه زند
گر جهان آب بگیرد چه غمش مرغابی ۵

هیچ دانی تو که خون خورده ای از دیده ی ما
ای سهی سرو از آن روی چنین سیرابی ۶

گفتم ای دل برو و گوشه درویشی گیر
تا به کی رشته امّید وصالش بافی ۷

او ندارد سر ما چند نشینی بر خاک
ز آتش عشق بگو تا به کی این بی آبی ۸

چون که شد در سر غفلت نفس ای عمر عزیز
هیچ روزی دگرت نیست مگر دریابی ۹

هیچ دانی که مرا قافله ی عمر گذشت
همچنان از سر غفلت تو چنین در خوابی ۱۰

مگر از فیض الهی برسد کام جهان
ورنه ای دل تو به بحر غم بی پایابی ۱۱