غزل ۴۷۵ - نه ز وصل تو نشان می‌یابم

نه ز وصل تو نشان می‌یابم
نه ز هجر تو امان می‌یابم ۱

دشنهٔ هجر توام کشت از آنک
تشنهٔ وصل تو جان می‌یابم ۲

از میان تو چو مویی شده‌ام
که تورا موی میان می‌یابم ۳

به یقین از دهن پرشکرت
اثری هم به گمان می‌یابم ۴

بر رخت تا به نگویی سخنی
می‌ندانم که دهان می‌یابم ۵

در صفات لبت از غایت عجز
عقل را کند زبان می‌یابم ۶

دل و جان بر چو لبت آن دارد
کین همه لایق آن می‌یابم ۷

زان به روی تو جهان روشن شد
که تورا شمع جهان می‌یابم ۸

آنچه از خلق نهان می‌جستم
در جمال تو عیان می‌یابم ۹

بی تو عطار جگر سوخته را
نتوان گفت چه سان می‌یابم ۱۰