غزل ۴۷۸ - درآمد دوش ترک نیم مستم

درآمد دوش ترک نیم مستم
به ترکی برد دین و دل ز دستم ۱

دلم برخاست دینم رفت از دست
کنون من بی دل و بی دین نشستم ۲

چو آتش شیشه‌ای می پیشم آورد
به شیشه توبهٔ سنگین شکستم ۳

چو یک دردی به حلق من فرو رفت
من از رد و قبول خلق رستم ۴

ز مستی خرقه بر آتش نهادم
میان گبرکان زنار بستم ۵

چو عزم زهد کردم، کفر دیدم
به صد مستی ز کفر و زهد جستم ۶

پس از مستی عشقم گشت معلوم
که نفس من بت و من بت پرستم ۷

چه می‌پرسی مرا کز عشق چونی
همی هستم چنان کز عشق هستم ۸

چه دانم چون نه فانی‌ام نه باقی
چه گویم چون نه هشیارم نه مستم ۹

چو در لاکون افتادم چو عطار
بلند کون بودم، کرد پستم ۱۰