غزل ۵۷۳ - بی رخت در جهان نظر چکنم

بی رخت در جهان نظر چکنم
بی لبت عالمی شکر چکنم ۱

رویت ای ترک اگر نخواهم دید
زحمت هندوی بصر چکنم ۲

چون دریغ آیدم رخت به نظر
رخت آلودهٔ نظر چکنم ۳

دو جهان گرچه سخت با خطر است
من خطیری نیم خطر چکنم ۴

چون سر موی تو به از دو جهان
از سر کوی تو گذر چکنم ۵

گر عزیز است عمر مختصر است
من بدین عمر مختصر چکنم ۶

همه عالم جمال و آواز است
چشم کور است و گوش کر چکنم ۷

چون خبر دادن از تو ممکن نیست
من حیران بی خبر چکنم ۸

گرچه جان موج می‌زند از تو
چون زبان نیست کارگر چکنم ۹

چون ز کاهی بسی ضعیف ترم
دست با کوه در کمر چکنم ۱۰

گر کنم صد هزار قرن سجود
هیچ باشد من این قدر چکنم ۱۱

گفته بودی که خشک و تر در باز
با لب خشک و چشم تر چکنم ۱۲

آتش دل به است بی تو مرا
بی تو با آب بر جگر چکنم ۱۳

گفتیم بال و پر زن از طلبم
چون ز هم ریخت بال و پر چکنم ۱۴

چون مسافر تویی و من هیچم
من هیچ آخر این سفر چکنم ۱۵

چون تو جویندهٔ خودی بر من
من سرگشته پا و سر چکنم ۱۶

چون درونی تو و برون کس نیست
من چو حلقه برون در چکنم ۱۷

در درون کش مرا و محرم کن
تا تو باشی همه دگر چکنم ۱۸

محو شد درغم تو فرد فرید
فرد باید مرا حشر چکنم ۱۹