غزل ۶۲۰ - ما گبر قدیم نامسلمانیم

ما گبر قدیم نامسلمانیم
نام‌آور کفر و ننگ ایمانیم ۱

گه محرم کم زن خراباتیم
گه همدم جاثلیق رهبانیم ۲

شیطان چو به ما رسد کله بنهد
کز وسوسه اوستاد شیطانیم ۳

زان مرد نه‌ایم کز کسی ترسیم
سر پای برهنگان دو جهانیم ۴

درمانده‌ایم و راه بس دور است
ما راه به کار خود نمی‌دانیم ۵

ما چاره به کار خویش چون سازیم
چو جمله به کار خویش حیرانیم ۶

کی باشد و کی بود که ناگاهی
این پرده ز کار خویش بدرانیم ۷

هر پرده که بعد از آن پدید آید
از آتش معرفت بسوزانیم ۸

زآنجا که درآمدیم از اول
جان را سوی آن کمال برسانیم ۹

عطار شکسته را به یک دفعت
از پردهٔ هر دو کون برهانیم ۱۰