هوش مصنوعی: متن شعری است که با توصیف بوی مستی گل و صحنه‌های طبیعت آغاز می‌شود و سپس به توصیف حالات عاشقانه و می‌نوشی می‌پردازد. در ادامه، شاعر از عشق، بوسه، و می‌گساری سخن می‌گوید و با اشاراتی به توبه و تیغ، حالتی از تعلیق و تناقض را به نمایش می‌گذارد.
رده سنی: 18+ متن شامل مضامینی مانند می‌نوشی و عاشقانه‌های پرشور است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال نامناسب باشد. همچنین، برخی از مفاهیم عمیق و نمادین آن نیاز به درک و تجربه بیشتری دارد.

شماره ۵ - صبحدمان از می گل بوی مست

صبحدمان از می گل بوی مست
همچو نسیم سحر از جا بجست ۱

خواب نهان، در سر شهلای شوخ
تاب عیان، در سر مرغول شست ۲

خانه بهم بر زده چون عهد ترک
زلف بهم درشده چون غول مست ۳

ساقی آزاده، ستاده به پای
باقی دوشین می نوشین به دست ۴

راه حزین می زد و آوای نرم
چنگ ارم در بر و آهنگ پست ۵

در شرر ساغر و زنّاروار
چشم من از صورت او بت پرست ۶

گفت: که بر دست و لب من به نقد
بوسه شش داری و باده سه شست ۷

با زر، ساقی بستد جام می
تا دل من سوخته برهم نشست ۸

تا به دو لب هست کنیم آنچه نیست
تا به دو می نیست کنیم آنچه هست ۹

پرده در این باب نباید درید
توبه در این راه، نباید شکست ۱۰

تیغ بر آهیخت و لیکن نزد
تیر بیانداخت و لیکن نخست ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴ - مدامم ده، که ایامم مدام است
گوهر بعدی:شماره ۶ - گرچه سوگندان خوری، کاکنون نکوتر دارمت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.