خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه به توصیف زیبایی معشوق و تأثیر عمیق آن بر شاعر میپردازد. شاعر از زیبایی چهره و قامت معشوق سخن میگوید و بیان میکند که این زیبایی باعث شده است صبرش از بین برود و شبها را با ملامت بگذراند. همچنین، او اشاره میکند که لذت وصال معشوق تنها برای کسی است که شبهای سختی را تحمل کرده است.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۱۲ - مه رخم، سرو قامت افتاده ست
مه رخم، سرو قامت افتاده ست
راستی را، قیامت افتاده ست ۱
جای شکرانه هست کز رخ او
حسن بر مه، غرامت افتاده ست ۲
لشکر صبر را ز تیر مژه
صف شکستن علامت افتاده ست ۳
مرغ او نیست مرد عافیتی
کش نظر بر سلامت افتاده ست ۴
لذت روز وصلش آن کس راست
که شبی با ملامت افتاده ست ۵
راستی را، قیامت افتاده ست ۱
جای شکرانه هست کز رخ او
حسن بر مه، غرامت افتاده ست ۲
لشکر صبر را ز تیر مژه
صف شکستن علامت افتاده ست ۳
مرغ او نیست مرد عافیتی
کش نظر بر سلامت افتاده ست ۴
لذت روز وصلش آن کس راست
که شبی با ملامت افتاده ست ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - چون مرا دولت وصل تو، شبی روزی نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - یا رب آن ماه تمام، آن من است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
