خلاصه و رده‌بندی سنی 18+

این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان شاعری است که با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به ستایش شراب، عشق و زیبایی‌های طبیعت می‌پردازد. شاعر از معشوق می‌خواهد که جام شراب را به او بدهد تا از غم رها شود و به لذت و شادمانی برسد. همچنین، از زیبایی‌های طبیعت مانند باغ، گل و ماه سخن می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که مجلس شادی برپا کند.

این شعر حاوی مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی در شعر، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب می‌سازد.

مشاهده کامل

شماره ۱۵۴ - ای مرا چون جان گرامی جام جانپرور بخواه

ای مرا چون جان گرامی جام جانپرور بخواه
چون رخ و اشک من و خود، باده احمر بخواه

لعل جان آشوب بگشا، بهر جان دارو بیار
زلف جان آویز بشکن جام جان پرور بخواه

همچو زلفت سر گرانم، ساعتی دیگر بپای
همچو چشمت نیم مستم، ساغر دیگر بخواه

باده احمر تو را، از دست غم بیرون کند
چاکر او باش و کین، از گنبد اخضر بخواه

روز بارست ارسلان سلطان می را، زود باش
از حباب و جام، هم اورنگ و هم افسر بخواه

چون زبرپوش فلک، پوشید باغ و خانه زیب
درد سرمشمر، کله دیوی سبک با سر بخواه

نگهت از گل عاریت کن لذت از شکر بگیر
زینت از فردوس بستان، صفوت از کوثر بخواه

چرخ را گو، چتر خورشید و دف کردان بده
ماه را گو، بربط ناهید خیناگر بخواه

مجلسی بر ساز و آنگه بر غزل های اثیر
باده ی چون آفتاب از ترک مه پیکر بخواه
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۳ - ما مانده ایم و جانی، در دست غم بمانده
گوهر بعدی:شماره ۱۵۵ - ای غمت در جان من آویخته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.