هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و توصیفی، به زیبایی‌های معشوق و عناصر طبیعی مانند گل‌ها، آب، آتش و باد می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های زیبا، احساسات خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.

شماره ۱۸۵ - صبحدم آن روی چون نگارچه شوئی

صبحدم آن روی چون نگارچه شوئی
ابر نئی روی لاله زار چه شوئی

آب حیات است غبغب تو فسرده
پس تو بدین آب خاکسار چه شوئی

جوشن شمشاد لاله بوی چه بندی
صدره نسرین کامکار چه شوئی

آتش روی تو در پناه خم زلف
هست بزنهار زینهار چه شوئی

مشک ز ثاثیر نم بباد دهد بوی
پس تو دو زلفین مشکبار چه شوئی

گیسوی شام سیاهگار چه سائی
چهره ی صبح سفید کار چه شوئی

ترک تتاری مزاج مشک شناسی
مشک تتاری به پود و تار چه شوئی

آتش این سینه شو که زود نمیرد
آتش آن روی آبدار چه شوئی

روی تو مینوست آشکار چه داری
گیر که میدادی آشکار چه شوئی

نم زد و چشم اثیر بر، که دو چشمه است
زلف بهر آب بد گوار چه شوئی
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۸۴ - بتن بودم امروز چون ناتوانی
گوهر بعدی:شماره ۱۸۶ - سوزی است مرا در دل دانی که چسان سوزی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.