شماره ۶ - ای که گل جامه ز رنگ رخ تو چاک زده است

ای که گل جامه ز رنگ رخ تو چاک زده است
جان به بوی تو نواهای طربناک زده است ۱

نرگس از جزع تو مخمور چرا گشت که گل
جام یاقوت من از لعل تو در خاک زده است ۲

ای برانگیخته از آینه ی دریا گرد
خاک یکران تو در دیده ی افلاک زده است ۳

گر چه بر اسب جفا نیک سواری تو متاز
که دلم چنگ در آن گوشه ی فتراک زده است ۴

خون مشکین شده از ناوک چشم تو دلم
این چه زخم است که آن غمزه ی چالاک زده است ۵

گر به وصل تو امید است مرا طعنه مزن
که مرا خود غم هجران تو خاشاک زده است ۶