شماره ۱۹ - روزی که مرا چشم به تو خوش پسر افتد

روزی که مرا چشم به تو خوش پسر افتد
آن روز همه کار دلم زیر سر افتد ۱

عقلم سر خود گیرد و از پای در آید
صبرم بسر کوی تو از دست برافتد ۲

بر خلق زسرگشته هجران خبر افتد
در شهر چو دیوانه تو بی خبر افتد ۳

دیوانه آن ماه توان بود که روز
خورشید فلک را ز رخش سایه در افتد ۴

از گریه کنارم شمری باشد پیوست
ز انسان که چو بر آینه عکس برافتد ۵

گر روی نهد بر من از این روی عجب نیست
خود عکس چنین باشد چون بر شمر افتد ۶

شادم من از این گریه که بر خشک نیفتد
گر چشم خداوند بر این چشم تر افتد ۷