هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به ستایش طبیعت، دوستی، وفاداری و خوشبختی میپردازد. شاعر از سرو به عنوان نماد استواری و شادی یاد میکند، دشمنان را به خاک میسپارد و برای دوستان آرزوی سرعت و موفقیت دارد. همچنین، به زیبایی طبیعت و آزادی اشاره میکند و از صبحی پرامید و خوشبختی سخن میگوید.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم اخلاقی و فلسفی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و الهامبخش است. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای ادبی ممکن است برای کودکان کمسنوسال دشوار باشد.
شماره ۳۷ - سرو را ساکن به تخت آباد باش
سرو را ساکن به تخت آباد باش
همچنین باقی بمانی شاد باش ۱
دست تنگ دشمنان درخاک باد
پای مرد دوستان چون باد باش ۲
چون به طالع با کرم همشیره ای
در طبیعت با وفا همزاد باش ۳
در سحرگاهی هم اکنون بر دمد
صبح اقبالت که افزون باد باش ۴
ای جهانی بنده خلقت چو گل
همچو سوسن از جهان آزاد باش ۵
با رخ خوبان سفلی کامران
بر دل پاکان علوی یاد باش ۶
همچنین باقی بمانی شاد باش ۱
دست تنگ دشمنان درخاک باد
پای مرد دوستان چون باد باش ۲
چون به طالع با کرم همشیره ای
در طبیعت با وفا همزاد باش ۳
در سحرگاهی هم اکنون بر دمد
صبح اقبالت که افزون باد باش ۴
ای جهانی بنده خلقت چو گل
همچو سوسن از جهان آزاد باش ۵
با رخ خوبان سفلی کامران
بر دل پاکان علوی یاد باش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - هر آینه که دگر بایدم گزیدن یار
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - برآن زلف و لب و خال و بنا گوش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
