هوش مصنوعی: این متن یک شعر عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و علاقه‌ی خود به معشوق سخن می‌گوید. او از زیبایی‌های معشوق مانند رویش، زلف‌هایش و نقره‌اندام بودنش تعریف می‌کند و از عشق و هجران و وصال سخن می‌گوید. شاعر همچنین از ضعف و ناتوانی خود در برابر عشق معشوق می‌نالد و در نهایت، همه‌چیز را فدای نعمت روی معشوق می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه‌ای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به کار رفته در شعر ممکن است نیاز به درک ادبی بالاتری داشته باشند.

شماره ۴۰ - سخت با ما تو بخیلی بسلام

سخت با ما تو بخیلی بسلام
نیک مائیم ترا عاشق و رام ۱

جان ما عاشق و تو معشوقه
دل ما صید و سر زلف تو دام ۲

روی و زلفین تو خون آمد و مشک
وصل و هجر تو حلال است و حرام ۳

بوسه خواهم در حال بده
مکن ای دوست مرا دشمن کام ۴

نقره اندامی و من زر رویم
بزر پخته خرم نقره خام ۵

آن چنانم ز نحیفی که همی
نتوانم زد یکدم بدو گام ۶

نعمت روی تو می باید و بس
بسر تو که تمام است تمام ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۹ - گشت عنابی سرشکم زان لب عناب رنگ
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - دل در غم عشق یار بستیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.