غزل ۶۸۴ - ای جلوه‌گر عالم، طاوس جمال تو

ای جلوه‌گر عالم، طاوس جمال تو
سرسبزی و شب رنگی وصف خط و خال تو ۱

بدری که فرو شد زو خورشید به تاریکی
در دق و ورم مانده از رشک هلال تو ۲

صد مرد چو رستم را چون بچهٔ یک روزه
پرورده به زیر پر سیمرغ جمال تو ۳

زان درفکند خود را خورشید به هر روزن
تا بو که به دست آرد یک ذره وصال تو ۴

مه گرچه به روز و شب دواسبه همی تازد
نرسد به رخ خوب خورشید مثال تو ۵

گفتم ز خیال تو رنگی بودم یک شب
خود هم تک برق آمد شبرنگ خیال تو ۶

گفتی که تو را از من صبر است اگر خواهی
کشتن شودم واجب از گفت محال تو ۷

عطار به وصافی گرچه به کمال آمد
شد گنگ زبان او در وصف کمال تو ۸