خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و فداکاریهای گذشته خود سخن میگوید و اکنون با نگاهی به گذشته، از این کارها پشیمان است و از خداوند در مورد این اشتباهات سوال میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و تأملی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوع پشیمانی و بازنگری در گذشته نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۳ - آن شد که ترا به جان بها می کردم
آن شد که ترا به جان بها می کردم
وز بهر تو هر که بد رها می کردم ۱
اکنون چو براندیشم از آن می گویم
یارب چه بد آن و من چها می کردم ۲
وز بهر تو هر که بد رها می کردم ۱
اکنون چو براندیشم از آن می گویم
یارب چه بد آن و من چها می کردم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲ - من روی بدان زلف چو شست آوردم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴ - آرامگه دل خم مویت دیدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.