هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و فداکاریهای گذشته خود سخن میگوید و اکنون با نگاهی به گذشته، از این کارها پشیمان است و از خداوند در مورد این اشتباهات سوال میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و تأملی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوع پشیمانی و بازنگری در گذشته نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲۳ - آن شد که ترا به جان بها می کردم
آن شد که ترا به جان بها می کردم
وز بهر تو هر که بد رها می کردم ۱
اکنون چو براندیشم از آن می گویم
یارب چه بد آن و من چها می کردم ۲
وز بهر تو هر که بد رها می کردم ۱
اکنون چو براندیشم از آن می گویم
یارب چه بد آن و من چها می کردم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲ - من روی بدان زلف چو شست آوردم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴ - آرامگه دل خم مویت دیدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.