شماره ۵۷ - تندست یار و بی سببی می کند غضب

تندست یار و بی سببی می کند غضب
دارد غضب همیشه بعشاق زین سبب ۱

مطلوب را چو نیست مقام معینی
هرگز نمی رسد بنهایت ره طلب ۲

معلوم می شود که ندارد مذاق عشق
او را که از حرارت می می رسد طرب ۳

کام از لبت چگونه بیابند جان و دل
دل می رسد بجان ز تو جان می رسد بلب ۴

تو چشمه حیاتی و ما ظلمت فنا
از ما هوای وصل تو امریست بس عجب ۵

ما طالب تو و تو گریزان ز قرب ما
اینست کار ما و تو پیوسته روز و شب ۶

الفت میان ما و تو بسیار مشکل است
تو در پس حجابی و ما در ره ادب ۷

چون غیر ممکن است فضولی وصال دوست
بیهوده چند در طلبش می کشی تعب ۸