شماره ۱۴۳ - من که باشم که مرا کوی تو مسکن باشد

من که باشم که مرا کوی تو مسکن باشد
خاک کویت همه دم در نظر من باشد ۱

هیچ کس پیش تو نآرد بزبان حال دلم
شمع من حال دلم پیش تو روشن باشد ۲

دشمنان تا بکی از دوستیت شاد شوند
حال من از تو بکام دل دشمن باشد ۳

بر سر کوی خود ای شمع مسوزان ما را
گلشن کوی تو حیف است که گلخن باشد ۴

جان من تا بقیامت نبرم نام حیات
گر پس از مرگ مرا کوی تو مدفن باشد ۵

بخدنگی برهان از الم و غم ما را
چند ما را الم جان و غم تن باشد ۶

مکن از خاک درت منع فضولی ای گل
جای بلبل به ازان نیست که گلشن باشد ۷