شماره ۱۷۳ - یار از عاشق نمی باید که پروا شود

یار از عاشق نمی باید که پروا شود
تا نه عاشق درد دل گوید نه او رسوا شود ۱

ما دهان یار را از غنچه بهتر گفته ایم
غنچه هم این حرف خواهد گفت گر گویا شود ۲

ماه من چون تو ملک خویی پری رخساره
نیست در روی زمین حالا مگر پیدا شود ۳

میل پنهان تو با من هست عین لطف لیک
آه ازان لطفی کزو اظهار استغنا شود ۴

تو کشیدی تیغ و من صد سیل بگشادم ز چشم
شد مقد غالبا عالم خراب از ما شود ۵

پر غم او شد دل از ناصح مرا سودی نماند
غم مگر بیرون شود تا پند او را جا شود ۶

پیش بی دردان فضولی سر بپای او منه
احتیاطی کن مبادا فتنه بر پا شود ۷