هوش مصنوعی: این متن شعری است که با استفاده از تصاویر طبیعت مانند گل، باد، خورشید و پروانه، به توصیف زیبایی و گذرایی زندگی و عشق می‌پردازد. شاعر با بیان ناپایداری گل و مقایسه‌ی آن با زیبایی پایدار معشوق، به مفاهیمی مانند عشق، زیبایی، و گذر زمان اشاره می‌کند.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۲۲۲ - لاف زد پیش رخت گلبن ز گلبرگ ترش

لاف زد پیش رخت گلبن ز گلبرگ ترش
زد صبا از قهر گلبرگ ترش را بر سرش ۱

پیش خورشید رخت گل را نمی بیند جمال
گر چه می بندد هوا از در شبنم ز یورش ۲

گشت گل پروانه شمع جمالت ای پری
نیست هر سو برگ بگرفتست آتش در پرش ۳

چند نازد با گل و بلبل چمن بگشای رخ
آتشی زن در گل و بر باد ده خاکسترش ۴

مهد گلبن جای راحت نیست طفل غنچه را
چون شود آسوده چندین خار دارد بسترش ۵

گل بحسن پنج روزه کرد دعوی با رخت
زود باشد زین گنه از هم بریزد پیکرش ۶

برگ گل تلخست می گرداند از خورشید رنگ
چون کنم نسبت فضولی با لب جان پرورش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۱ - بکویش می روم بهر تماشای مه رویش
گوهر بعدی:شماره ۲۲۳ - نیست غیر از حیرتم کاری جدا از یار خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.