هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و حزنانگیز است که در آن شاعر از درد فراق و عشق به یار خود مینالد. او از حیرت، اندوه، و نیاز به توجه معشوق سخن میگوید و التماس میکند که معشوق به او توجه کند و درد دلش را تسکین بخشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد فراق و اندوه نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۲۲۳ - نیست غیر از حیرتم کاری جدا از یار خویش
نیست غیر از حیرتم کاری جدا از یار خویش
وه چه خواهم کرد دارم حیرتی در کار خویش ۱
کلبه احزان ما باریک شد از دود آه
آه اگر روشن نسازی از مه رخسار خویش ۲
حال بیماران درد عشق را گاهی بپرس
لطف فرما شربتی از لعل شکربار خویش ۳
ای که دارد حقه لعلت دوای درد دل
کم مفرما التفات از عاشق بیمار خویش ۴
می رود دلدار و از من می برد دل چون کنم
چون توانم زیستن دور از دل و دلدار خویش ۵
بر سر کویت فضولی گر نیایت دور نیست
شرم دارد از سکت با نالهای زار خویش ۶
وه چه خواهم کرد دارم حیرتی در کار خویش ۱
کلبه احزان ما باریک شد از دود آه
آه اگر روشن نسازی از مه رخسار خویش ۲
حال بیماران درد عشق را گاهی بپرس
لطف فرما شربتی از لعل شکربار خویش ۳
ای که دارد حقه لعلت دوای درد دل
کم مفرما التفات از عاشق بیمار خویش ۴
می رود دلدار و از من می برد دل چون کنم
چون توانم زیستن دور از دل و دلدار خویش ۵
بر سر کویت فضولی گر نیایت دور نیست
شرم دارد از سکت با نالهای زار خویش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۲ - لاف زد پیش رخت گلبن ز گلبرگ ترش
گوهر بعدی:شماره ۲۲۴ - روی می تابد ز من گر ماه تابان گویمش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.