شماره ۲۷۱ - بنایی از حباب اشک چشم خون فشان کردم

بنایی از حباب اشک چشم خون فشان کردم
هوایت را درو از دیده مردم نهان کردم ۱

ز جان بیرون نمی شد لذت عشقت بآسانی
مرا گفتی که ترک عشق من کن ترک جان کردم ۲

دل خون گشته میل خاک پایت داشت دانستم
ز چاک سینه بگشادم دری وانرا روان کردم ۳

ز انجم تیر آهم داد گردون را سبکباری
نشان نگذاشتم از کوکبی کانرا نشان کردم ۴

نشد از سیر گردونم زمانی کام دل حاصل
غلط کردم که نقد عمر خود را صرف آن کردم ۵

صدای سیل اشکم کرد اظهار غم عشقت
بتقریر عجب این راز پنهان را بیان کردم ۶

فضولی صبر در عشق بتان از من نمی آید
بسی خود را درین کار خطرناک امتحان کردم ۷