شماره ۳۶۲ - دل که پنهان است شوق لعل محبوبان درو

دل که پنهان است شوق لعل محبوبان درو
غنچه بشگفته است اوراق گل پنهان درو ۱

با خیال لعل جان بخش سواد دیده ام
هست آن ظلمت که باشد چشمه حیوان درو ۲

شد بسودای سر زلف تو جسمم رشته ای
صد گره افتاد از تاب غم دوران درو ۳

بحر محنت راست گردابی پر از خاشاک و خس
وادی عشقت که عشاقند سرگردان درو ۴

ناوکت بگذشت از جسمم چه جای راحت است
با چنین جسمی که آرامی ندارد جان درو ۵

در غم درج دهانت چون نباشم تنگ دل
حقه گم کرده ام صد درد را درمان درو ۶

نیست راحت بی غم جانان فضولی را دمی
دم بدم آن به که افزاید غم جانان درو ۷