شماره ۳۶۹ - از آن دو پاره بانگشت معجزت شد ماه

از آن دو پاره بانگشت معجزت شد ماه
که باشد از پی اثبات دعویت دو گواه ۱

شکاف ماه ز انگشت تست یا در سیر
میان دایره مه فکند رخش تو راه ۲

کلام راست نزول از فلک تراست عروج
عیار قد همین بس بمردم آگاه ۳

نمی دمد ثمری بی گل شهادت تو
نهال اشهد ان لا اله الا الله ۴

کمال قدر همین بس که وقت عرض کمال
ز کسر ماه تمامت فزود رتبه جاه ۵

تویی کفیل چه باک از عذاب امت را
تو شفیع چه اندیشه خلق را ز گناه ۶

شها فضولی بی دل گدای درگه تست
ز عین لطف تو دارد همیشه چشم نگاه ۷