شماره ۳۹۴ - بیاد خاک درش گر چه ای سرشک دویدی

بیاد خاک درش گر چه ای سرشک دویدی
بهیچ وجه بگرد مراد خود نرسیدی ۱

بدیدن رخش ای دیده چند میل نمایی
درین هوس بنما جز بلا چه فایده دیدی ۲

دلا بعشق شدی چهره بارها بتو گفتم
چنین مکن نشنیدی هزار طعنه شنیدی ۳

غزال من ز تو بی وجه بود میل رقیبان
تو آهویی عجب است این که از سکان نرمیدی ۴

ترا چه شد که چنین بی جهت بتیغ تغافل
علاقه که میان من و تو بود بریدی ۵

اگر چه هست ترا همچو ما هزار بلاکش
هزار شکر که ما را ز بهر جور گزیدی ۶

نمی کشی قدم از رهگذار عشق فضولی
بسی ملامت ازین رهگذر اگر چه کشیدی ۷