غزل ۷۵۹ - گر مرد راه عشقی ره پیش بر به مردی

گر مرد راه عشقی ره پیش بر به مردی
ورنه به خانه بنشین چه مرد این نبردی ۱

درمان عشق جانان هم درد اوست دایم
درمان مجوی دل را گر زنده دل به دردی ۲

گفتی به ره سپردن گردی برآرم از ره
نه هیچ ره سپردی نه هیچ گرد کردی ۳

گرچه ز قوت دل چون کوه پایداری
در پیش عشق سرکش چون پیش باد گردی ۴

مردان مرد اینجا در پرده چون زنانند
تو پیش صف چه آیی چون نه زنی نه مردی ۵

مردان هزار دریا خوردند و تشنه مردند
تو مست از چه گشتی چون جرعه‌ای نخوردی ۶

گر سالها به پهلو می‌گردی اندرین ره
مرتد شوی اگر تو یک دم ملول گردی ۷

باید که هر دو عالم یک جزء جانت آید
گر تو به جان کلی در راه عشق فردی ۸

بگذر ز راه دعوی در جمع اهل معنی
مرهم طلب ازیشان گر یار سوز و دردی ۹

عطار اگر به‌کلی از خود خلاص یابد
یک جزو جانش آید نه چرخ لاجوردی ۱۰