غزل ۷۶۶ - گر مرد این حدیثی زنار کفر بندی

گر مرد این حدیثی زنار کفر بندی
دین از تو دور دور است بر خویشتن چه خندی ۱

از کفر ناگذشته دعوی دین مکن تو
گر محو کفر گردی بنیاد دین فکندی ۲

اندر نهاد گبرت پنجه هزار دیوست
زنار کفر تو خود گبری اگر نبندی ۳

هر ذره‌ای ز عالم سدی است در ره تو
از ذره ذره بگذر گر مرد هوشمندی ۴

چون گویمت که خود را می‌سوز چون سپندی
زیرا که چشم بد را تو در پی سپندی ۵

مردانه پای در نه گر شیر مرد راهی
ورنه به گوشه‌ای رو گر مرد مستمندی ۶

ای پست نفس مانده تا کنی تو دعوی
کافزون ز عالم آمد جان من از بلندی ۷

هیچ است هر دو عالم در جنب این حقیقت
آخر ز هر دو عالم خود را ببین که چندی ۸

عطار مرد عشقی فانی شو از دو عالم
کز لنگر نهادت در بند تخته بندی ۹