هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که بر اهمیت عشق الهی و رهایی از خودپرستی تأکید دارد. شاعر از خواننده می‌خواهد تا با فنا شدن در عشق حقیقی، از تعلقات دنیوی رها شود و به کمال معنوی برسد. او همچنین به اهمیت همنشینی با افراد بلندمرتبه و دوری از خودبینی اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی مفاهیم مانند فنا در عشق الهی و رهایی از خودپرستی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل ۷۸۳ - گر مرد این حدیثی زین باده مست باشی

گر مرد این حدیثی زین باده مست باشی
صد توبه در زمانی بر هم شکست باشی ۱

نه مست بودن از می کار تنگدلان است
گر هوشیار عشقی از دوست مست باشی ۲

تا کی ز ناتمامی در حلقهٔ تمامان
گه خودنمای گردی گه خود پرست باشی ۳

آخر دمی چنان شو کز دست ساقی جان
جامی بخورد باشی وز خود برست باشی ۴

ای بر کنار مانده برخیز از دو عالم
تا در میان مردان ز اهل نشست باشی ۵

در صحبت بلندان خود را بلند گردان
تا کی ز نفس خودبین چون خاک پست باشی ۶

گر کاملی درین ره چون عاشقان کامل
از خویش نیست گردی وز دوست هست باشی ۷

تا بسته‌ای به مویی زان موی در حجابی
چه کوهی و چه کاهی چون پای‌بست باشی ۸

عطار اگر بر اصلی اصلا ز خود فنا شو
کانگه که نیست گردی با او به دست باشی ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۸۲ - چه عجب کسی تو جانا که ندانمت چه چیزی
گوهر بعدی:غزل ۷۸۴ - تا تو خود را خوارتر از جملهٔ عالم نباشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.