شماره ۱۱۳ - آنان که به تقلید مجرد گرویدند

آنان که به تقلید مجرد گرویدند
دورند ز حق، زان به حقیقت نرسیدند ۱

خورشید یقین از افق غیب برآمد
این بی بصران دیده ببستند و ندیدند ۲

نزدیکتر از مردم چشم است ولیکن
بی معرفتان از رخ آن ماه بعیدند ۳

دور از حرم و کعبه و خلدند همه عمر
در وادی جهل از پی پندار دویدند ۴

اعمی شمر آن بی بصران را که ز تحقیق
در دیده دل کحل بصیرت نکشیدند ۵

(مستان هوا در ظلماتند و ضلالت
از عین حیات آب بقا زان نچشیدند) ۶

قومی که پرستند خدا را به تصور
از نور یقین دور چو شیطان پلیدند ۷

دیوان رجیمند به سیرت نه به صورت
هرچند که از روی صفت شیخ و رشیدند ۸

آن زمره که شد نور یقین هادی ایشان
در مرتبه صدق چو قرآن مجیدند ۹

بر طور دل از شوق چو موسی «ارنی » گوی
دیدار خدا دیده و در گفت و شنیدند ۱۰

هستند به حق یافته راه از سر تحقیق
ایمن شده از «ان عذابی لشدید»ند ۱۱

آنها که نگشتند به حق زنده جاوید
پژمرده و خوشیده به جا همچو قدیدند ۱۲

خورشید پرستان طریقت چو نسیمی
از فضل الهی همه در ظل مدیدند ۱۳