هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر در مورد عشق، رنج، و امتحانات سخت زندگی است. شاعر از عشق و کینه، صبر و عجز، و تحمل بارهای سنگین زندگی سخن می‌گوید. او خود را همچون خاکی بر زمین افتاده و شمعی در حال سوختن توصیف می‌کند که در برابر سختی‌ها مقاومت می‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق و احساسات پیچیده‌ای است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. مفاهیمی مانند عشق، کینه، صبر، و تحمل بارهای سنگین زندگی برای نوجوانان کم‌سن‌وسال ممکن است قابل درک نباشد.

غزل ۷۸۷ - هر دمم در امتحان چندی کشی

هر دمم در امتحان چندی کشی
دامنم در خون جان چندی کشی ۱

مهربان خویشتن گفتم تو را
کینهٔ آن هر زمان چندی کشی ۲

همچو خاکم بر زمین افتاده خوار
سر ز من بر آسمان چندی کشی ۳

چون جهان سر بر خطت دارد مدام
چون قلم خط بر جهان چندی کشی ۴

در غمت چون با کناری رفته‌ام
تو به زورم در میان چندی کشی ۵

بر تو دارم چشم از روی جهان
بر من از مژگان سنان چندی کشی ۶

همچو شمعی سر نهادم در میان
بر سرم تیغ از میان چندی کشی ۷

پیشکش می‌سازمت گلگون اشک
رخش کبرت را عنان چندی کشی ۸

چون سپر بفکندم و بگریختم
تو به کین من کمان چندی کشی ۹

کینت از صد مهر خوشتر آیدم
کین ز چون من مهربان چندی کشی ۱۰

بر سرم آمد لاشهٔ صبرم ز عجز
تنگ اسب امتحان چندی کشی ۱۱

بس سبک دل گشتی از عشق ای فرید
جان بده بار گران چندی کشی ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۷۸۶ - چون خط شبرنگ بر گلگون کشی
گوهر بعدی:غزل ۷۸۸ - گرد مه خط معنبر می کشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.