شماره ۱۴۴ - جان به لب تا نرسید از تو به کامی نرسید

جان به لب تا نرسید از تو به کامی نرسید
تا نشد دل ز جفا خون به مقامی نرسید ۱

آن که از دست غمت خون جگر نوش نکرد
از کف ساقی مقصود به جامی نرسید ۲

کی شود محرم اسرار تجلی رخت
چون کلیم از لبت آن کو به کلامی نرسید ۳

دور خوبی به جهان گرچه بسی آمد و رفت
بجز از دور جمالت به دوامی نرسید ۴

نیست از اهل بصیرت، به یقین آن محروم
کز لبت سلمه الله به سلامی نرسید ۵

آتش غم که نصیب من دلسوخته بود
منت از فضل الهی که به خامی نرسید ۶

دل من رفت به کوی تو، بجویش، زنهار
که چنین صید هوادار به دامی نرسید ۷

شب هجران تو روزی به سر آید بر من
کی دم صبح برآمد که به شامی نرسید ۸

تا ز بند سر زلفت گرهی باز نشد
بوی جان در همه عالم به مشامی نرسید ۹

برو ای زاهد از این زهد ریایی بگذر
کان که نگذشت ز ناموس به نامی نرسید ۱۰

تا نشد چشم نسیمی ز غمت لؤلؤ بار
گوهر نظم سرشکش به نظامی نرسید ۱۱