شماره ۱۴۵ - ساقی سیمین برآمد باده می باید کشید

ساقی سیمین برآمد باده می باید کشید
حرف رندی بر سر سجاده می باید کشید ۱

روی ننماید، چو بر آیینه باشد نقش زنگ
صورت آیینه دل، ساده می باید کشید ۲

ناز ابروی کماندارش به جان و دل بکش
کاین کمان را عاشق افتاده می باید کشید ۳

بر سرم روزی وصالش گفت خواهم پا نهاد
منت پایش به جان ننهاده می باید کشید ۴

هر چه از یار آید ای دل تا که جان داری چو شمع
بر سر عهدش به جان استاده می باید کشید ۵

در غم رویش ز چشم درفشان هردم مرا
ماجرای اشک مردم زاده می باید کشید ۶

می کشیدم دل به زلفش سر ز من پیچید و گفت
هردو عالم در بهایش داده می باید کشید ۷

تا خجالت ها کشد سرو از قد خود در چمن
صورت آن قامت آزاده می باید کشید ۸

دور قلاشی و رندی آمد ای دل جام می
از لب ساقی چنین آماده می باید کشید ۹

حامل سجاده را ای رند صاحبدل بگو
کان لعل آمد چرا سجاده می باید کشید ۱۰

ای نسیمی چون زمان مستی و جام می است
با حریفان موحد باده می باید کشید ۱۱