شماره ۲۱۱ - تو رسم دلبری داری و دانی دلبری کردن

تو رسم دلبری داری و دانی دلبری کردن
ولیکن من ز تو مشکل توانم دل بری کردن ۱

مکن تشبیه رویش را به گلبرگ طری زانرو
که نتوان نسبت آن گل را به گلبرگ طری کردن ۲

اگر داری سر عشقش ز فکر جان و تن بگذر
که کار طبع خامان است فکر سرسری کردن ۳

ز هاروت ار چه آموزند مردم ساحری لیکن
کجا چون مردم چشمت تواند ساحری کردن ۴

دلی کو شد هوادارت تواند دم زد از جایی
سری کافتاد در پایت تواند سروری کردن ۵

بگو صورتگر چین را مکن اندیشه رویش
که نقاش ازل داند چنین صورتگری کردن ۶

خیال شمع رخسارش کسی کو در نظر دارد
نظر باشد حرام او را به ماه و مشتری کردن ۷

سری کز خاک درگاهت چو گردون سربلند آمد
نخواهد گردن افرازی به تاج سنجری کردن ۸

به وصف چشم جادوی تو اشعار نسیمی را
سراسر می توان نسبت به سحر سامری کردن ۹