غزل ۷۹۶ - ای جان جان جانم تو جان جان جانی

ای جان جان جانم تو جان جان جانی
بیرون ز جان جان چیست آنی و بیش از آنی ۱

پی می‌برد به چیزی جانم ولی نه چیزی
تو آنی و نه آنی یا جانی و نه جانی ۲

بس کز همه جهانت جستم به قدر طاقت
اکنون نگاه کردم تو خود همه جهانی ۳

گنج نهانی اما چندین طلسم داری
هرگز کسی ندانست گنجی بدین نهانی ۴

نی نی که عقل و جانم حیران شدند و واله
تا چون نهفته ماند چیزی بدین عیانی ۵

چیزی که از رگ من خون می‌چکید کردم
فانی شدم کنون من باقی دگر تو دانی ۶

کردم محاسن خود دستار خوان راهت
تا بو که از ره خود گردی برو فشانی ۷

در چار میخ دنیا مضطر بمانده‌ام من
گر وارهانی از خود دانم که می‌توانی ۸

عطار بی نشان شد از خویشتن به کلی
بویی فرست او را از کنه بی نشانی ۹