هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق و هجران اوست. شاعر از شمع و نور به عنوان نمادهای عشق و روشنایی استفاده می‌کند و آرزوی دیدار معشوق را دارد. همچنین، اشاره‌ای به فضل الهی و عرفان دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۲۵ - گر شبی بازآید از در شمع جان افروز من

گر شبی بازآید از در شمع جان افروز من
بر چراغ مهر و نور صبح خندد روز من ۱

گر مرا روزی خیالش روی بنماید به خواب
مطلع اقبال گردد طالع فیروز من ۲

تا سحر هر شب چو شمع از آتش هجران یار
دیده گریان است و می سوزد دل پرسوز من ۳

پیش ابروی تو می خواهم که جان قربان کنم
پرده بردار از رخ، ای عید من و نوروز من ۴

تا نهان کردی ز من رخ، یک نفس غایب نشد
صورت روی تو از چشم خیال اندوز من ۵

کی تواند کرد عاشق گوش بر پند ادیب؟
زحمت خود می دهی ای پیر پندآموز من ۶

چون نسیمی هر که او شد بنده فضل اله
کی تواند کو ببیند شمع جان افروز من ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۴ - گل ز خجالت آب شد پیش رخ نگار من
گوهر بعدی:شماره ۲۲۶ - ای دهانت پسته خندان من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.