هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، به ستایش معشوق و بیان احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. شاعر از درد یاران، محبت شاه مهرویان، وصف عندلیب، و عشق خود به معشوق سخن میگوید. او همچنین از نصیب خود در گیتی و ادب آموختن از امیر سخن میراند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیدهی ادبی ممکن است برای خوانندگان جوان دشوار باشد.
شماره ۱۳۳ - اگر یک تن به گیتی درد یاران را طبیبستی
اگر یک تن به گیتی درد یاران را طبیبستی
خداوند محبت شاه مهرویان حبیبستی ۱
ز صوت عندلیب اندر چمن جانها برقص آید
مگر در وصف او سرگرم دستان عندلیبستی ۲
گر او را بر فلک جانیست یا رب از چه رودایم
رخش چون آفتاب و پنجه چون کف الخضیبستی ۳
چنان آویختم در دامن مهرش که پنداری
ز حلق کودکان آویخته عود الصلیبستی ۴
به گیتی هر کسی را حق نصیبی داده است اما
مرا از ملک و مال این جهان مهرش نصیبستی ۵
امیری را از او باید ادب آموختن گرچه
به فرمان مظفر شه ممالک را ادیبستی ۶
خداوند محبت شاه مهرویان حبیبستی ۱
ز صوت عندلیب اندر چمن جانها برقص آید
مگر در وصف او سرگرم دستان عندلیبستی ۲
گر او را بر فلک جانیست یا رب از چه رودایم
رخش چون آفتاب و پنجه چون کف الخضیبستی ۳
چنان آویختم در دامن مهرش که پنداری
ز حلق کودکان آویخته عود الصلیبستی ۴
به گیتی هر کسی را حق نصیبی داده است اما
مرا از ملک و مال این جهان مهرش نصیبستی ۵
امیری را از او باید ادب آموختن گرچه
به فرمان مظفر شه ممالک را ادیبستی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - باشد دوشنبه موعد دیدار آن پری
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳۴ - تاریخ و مرثیه شیخ نظر علی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.