هوش مصنوعی: این متن شعری است که به ستایش یک مسجد در شیراز می‌پردازد و از عظمت و شکوه آن سخن می‌گوید. همچنین به نام‌های تاریخی مانند رستم، خسرو، جمشید و خاقان اشاره می‌کند و بر اهمیت این مسجد تأکید دارد. در پایان، تاریخچه‌ای از ساخت آن ارائه می‌شود.
رده سنی: 15+ متن دارای واژگان و مفاهیم تاریخی و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شخصیت‌های تاریخی و مفاهیم مذهبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شمارهٔ ۴۵ - ماده تاریخ (۱۱۸۸ ه.ق)

بفرمان دارای ایران که بودش
بکف تیغ رستم، بسر تاج خسرو ۱

کردم رسم، سلطان جمشید پایه؛
کریم اسم، خاقان خورشید پرتو ۲

شه زند، کز نام او زنده ماند؛
جهان کو بداد و دهش کرد مملو ۳

کنون بندد اندر میان رشته ی در
کسی کو نبودش بکف خوشه جو ۴

یکی مسجد آراست از لطف ایزد
به شیراز کافگند بر نه فلک ضو ۵

چه مسجد، که سودی، گر امروز بودی؛
بخاکش لب جم، رخ کی، سرزو ۶

مگو هست زینگونه مسجد بگیتی
وگر دیگری گویدت هست، مشنو ۷

پی ضبط تاریخ آن سال فرخ
فتادند دانشوران در تک و دو ۸

رقم کرد کلک گهر سلک آذر:
«بشیراز وا شد در کعبهٔ نو» ۹
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۴ - و له قطعه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۶ - و له ایضا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.