شماره ۲۲ - هر که نوشد از قضا گر جام مشحون تو را

هر که نوشد از قضا گر جام مشحون تو را
می کند درس ادب نیرنگ افسون تو را ۱

در طریق عشق اندر وسعتا باد جنون
نگذرد غیر از سمند وهم هامون تو را! ۲

سرو اندر باغ سر در پای شمشاد افکند
گر ببیند طره گیسوی واژون تو را! ۳

شبنم خجلت شود کوه بدخشان تا ابد
بشنود وصف حدیث لعل میگون تو را! ۴

خامه تحریر از چوب صنوبر بایدم
تا به عرض آرم بلندی های مضمون تو را! ۵

هر کسی ناید به زیر پرده مضراب غم
زیر و بم بسیار باشد ساز قانون تو را! ۶

از فریب نرگس مستت کسی آگاه نیست
ای بسا افسون که باشد چشم مفتون تو را! ۷

قرعه فال طرب هرگز نآمد از قضا
از هجوم بخت بد عشاق محزون تو را! ۸

قامت طوبی به زیر بار خجلت بشکند
در چمن بیند خرام قد موزون تو را! ۹

طغرل از جان می کند امروز صراف سخن
حلقه گوش معانی در مکنون تو را! ۱۰