شماره ۸۲ - بس که بی رنگی درین گلشن دلیل رنگ اوست

بس که بی رنگی درین گلشن دلیل رنگ اوست
عرض جوهر صیقل آئینه را از زنگ اوست ۱

می زند هر لحظه دم از موج طوفان بقا
شوخی خون شهیدان از حنای چنگ اوست ۲

تا نگردد سوده از رفتار پای توسنش
حلقه چشمم کنون نعل سم شبرنگ اوست ۳

نیستم آسوده هیچ از سنگباران رقیب
بر سرم سنگی که می آید همه از سنگ است! ۴

نیست اندر باغ امکان چون گل رویش گلی
حسن یوسف را به او نسبت مده کین ننگ اوست! ۵

مار گیسو سر به سر پیچیده با سرو قدش
این فسون یک شعله ای از شیوه نیرنگ اوست ۶

گر چه از هجران او از دیده باریدم گهر
گوهر اشکم همه پیرایه اورنگ اوست ۷

مهر محنت زد قضا بر محضر دیوان ما
پیش سلطان محبت صلح ما از جنگ اوست ۸

نیست یک دل در جهان بی ساز قانون غمش
نغمه زیر و بم «عشاق » از آهنگ اوست ۹

ای خوشا طغرل که بیدل می سراید مصرعی
خاک کن بر فرق آن سازی که بی آهنگ اوست ۱۰