هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان شاعری است که از عشق و مستی سخن میگوید. او از معشوق خود با توصیفات زیبا یاد میکند و از تأثیرات عشق و شراب بر روح و جسم خود مینویسد. شاعر همچنین به مفاهیمی مانند توبه، نور، و معانی عمیق عرفانی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
شمارهٔ ۹۸ - تتبع خواجه
زان لعل می آلود شدم مست خرابت
ای مغبچه شوخ چه مستست شرابت ۱
ای عشق هوایت چه بهار است که بادا
بر خرمت ما تیره دلان برق سحابت ۲
با عارض نسرین وش اگر باده بنوشی
بر چهره چه گلها شگفاند می نابت ۳
در نور صفا چونکه ز خورشید فزونی
هرگز نشود حایل رخسار نقابت ۴
زان خلعت تو حله گلگون شده ای سرو
کز خون دل و دیده همه داده شد آبت ۵
ای مغبچه بس تو به شکستی و گنه بود
گر توبه مرا شکنی هست ثوابت ۶
فانی چو غریب آمده در بحر معانی
نبود عجب اندر سخنش رنگ غرابت ۷
ای مغبچه شوخ چه مستست شرابت ۱
ای عشق هوایت چه بهار است که بادا
بر خرمت ما تیره دلان برق سحابت ۲
با عارض نسرین وش اگر باده بنوشی
بر چهره چه گلها شگفاند می نابت ۳
در نور صفا چونکه ز خورشید فزونی
هرگز نشود حایل رخسار نقابت ۴
زان خلعت تو حله گلگون شده ای سرو
کز خون دل و دیده همه داده شد آبت ۵
ای مغبچه بس تو به شکستی و گنه بود
گر توبه مرا شکنی هست ثوابت ۶
فانی چو غریب آمده در بحر معانی
نبود عجب اندر سخنش رنگ غرابت ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۹۷ - تتبع خواجه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۹ - مخترع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.