هوش مصنوعی:
در این متن شاعر از بیرحمی تقدیر و قضا نسبت به جان و جوانی فردی سخن میگوید و تعجب میکند که چگونه جانستان از زیبایی او شرم نداشته است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۲۱ - تقدیر و قضا ترا چو آزرم نداشت
تقدیر و قضا ترا چو آزرم نداشت
بر جان و جوانیت دلی نرم نداشت ۱
اندر عجبم ز جان ستان کز چو توئی
جان بستد و از جمال تو شرم نداشت ۲
بر جان و جوانیت دلی نرم نداشت ۱
اندر عجبم ز جان ستان کز چو توئی
جان بستد و از جمال تو شرم نداشت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۰ - دلبر به گه وداع چون رو برداشت
گوهر بعدی:شماره ۲۲۲ - وصلت بگذشت و دیده با نم بگذاشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
