غزل ۶ - می ده ای ساقی که می به درد عشق آمیز را

می ده ای ساقی که می به درد عشق آمیز را
زنده کن در می پرستی سنت پرویز را ۱

مایه ده از بوی باده باد عنبربیز را
در کف ما رادی آموز ابر گوهر بیز را ۲

ای خم اندر خم شکسته زلف جان آمیز را
بر شکن بر هم چو زلفت توبه و پرهیز را ۳

چنگ وار آهنگ برکش راه مست انگیز را
راه مست انگیز بر زن مست بیگه خیز را ۴