هوش مصنوعی:
شاعر از معشوق میخواهد که خود را از نگاه دیگران پنهان کند تا زیباییاش را نبینند. او معشوق را با ماه و چشمان سیاهش توصیف میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. کودکان ممکن است درک کاملی از این مفاهیم نداشته باشند.
شماره ۳۹۷ - مگذار که اغیار به راهت بینند
مگذار که اغیار به راهت بینند
بر اسب چو برسپهر ماهت بینند ۱
از گوشه ابر چادرت در مجلس
روی چو مه و چشم سیاهت بینند ۲
بر اسب چو برسپهر ماهت بینند ۱
از گوشه ابر چادرت در مجلس
روی چو مه و چشم سیاهت بینند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۲۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۶ - گفتم که تو را ماه فلک می خوانند
گوهر بعدی:شماره ۳۹۸ - آنم چو نمی دهی که مستان خواهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
