هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او عشق را به عنوان نیرویی قدرتمند توصیف می‌کند که می‌تواند عادات و اخلاق انسان‌ها را تغییر دهد و آن‌ها را به سمت و سوی دیگری بکشاند. شاعر همچنین از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر دیگران صحبت می‌کند و از عشق به عنوان عاملی که می‌تواند انسان‌ها را به فقر و درویشی بکشاند، یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.

غزل ۱۱ - چند رنجانی نگارا این دل مشتاق را

چند رنجانی نگارا این دل مشتاق را
یا سلامت خود مسلم نیست مر عشاق را ۱

هر کرا با عشق خوبان اتفاق آمد پدید
مشتری گردد همیشه محنت مخراق را ۲

زآنکه چون سلطان عشق اندر دل ماوا گرفت
محو گرداند ز مردم عادت و اخلاق را ۳

هر که بی اوصاف شد از عشق آن بت برخورد
کان صنم طاقست اندر حسن و خواهد طاق را ۴

ذره‌ای از حسن او در مصر اگر پیدا شدی
دل ربودی یوسف یعقوب بن اسحاق را ۵

گر سر مژگان زند بر هم به عمدا آن نگار
پیکران بی جان کند مر دیلم و قفچاق را ۶

هر که روی او بدید از جان و دل درویش شد
زر سگالی کس ندید آن شهرهٔ آفاق را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۵۵۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۰ - در ده پسرا می مروق را
گوهر بعدی:غزل ۱۲ - مرد بی حاصل نیابد یار با تحصیل را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.