هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید. او از چشمان و موهای معشوق به عنوان عوامل فتنه و جذابیت یاد می‌کند و بیان می‌کند که دلش در دام عشق او افتاده و از تیر نگاهش گریخته است. شاعر همچنین از عشوه‌های معشوق و تأثیر آن بر قلب خود می‌گوید و در نهایت، عشق خود را به خاکی تشبیه می‌کند که بر روی زمین ریخته شده است.
رده سنی: 16+ این متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه احساسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.

غزل ۲۷ - این رنگ نگر که زلفش آمیخت

این رنگ نگر که زلفش آمیخت
وین فتنه نگر که چشمش انگیخت ۱

وین عشوه‌ نگر که چشم او داد
دل برد و به جانم اندر آمیخت ۲

بگریخت دلم ز تیر مژگانش
در دام سر دو زلفش آویخت ۳

افتاد به دام زلف آن بت
هر دل که ز چشمکانش بگریخت ۴

بفروخت دل من آتش عشق
وانگاه بدین سرم فرو ریخت ۵

بر خاک نهم به پیش آن روی
کاین عشق مرا چو خاک بربیخت ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۵۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۶ - دوش مرا عشق تو ز جامه برانگیخت
گوهر بعدی:غزل ۲۸ - تا نقش خیال دوست با ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.