هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از شادیها و غمهای عشق سخن میگوید. شاعر از لحظات خوش همنشینی با یار و امیدهایش میگوید، اما همچنین از درد هجران و تلخیهای عشق شکایت دارد. او از معشوق میخواهد که با مهربانی رفتار کند و او را از خود نراند. شعر به وفاداری و دلبستگی عمیق شاعر اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد هجران و حسرت نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۵ - خوش آن ساعت که یار از لطف گردد همنشین ما را
خوش آن ساعت که یار از لطف گردد همنشین ما را
برآید جان و دل ز امید و بیم مهر و کین ما را ۱
خوشی و ناخوشی وصل و هجر اوست ما را خوش
که گاهی دوست میخواهد چنان گاهی چنین ما را ۲
بشکر اینکه داری جمع سازوبرک نیکوئی
تهی دامن مران از خرمنت چون خوشهچین ما را ۳
مذاق ما ز شهد وصل شیرین کن بگو تاکی
پسندی تلخکام از حسرت این انگبین ما را ۴
من و مشتاق نتوانیم رفتن از درت کانجا
وفا برپای دلبسته است بند آهنین ما را ۵
برآید جان و دل ز امید و بیم مهر و کین ما را ۱
خوشی و ناخوشی وصل و هجر اوست ما را خوش
که گاهی دوست میخواهد چنان گاهی چنین ما را ۲
بشکر اینکه داری جمع سازوبرک نیکوئی
تهی دامن مران از خرمنت چون خوشهچین ما را ۳
مذاق ما ز شهد وصل شیرین کن بگو تاکی
پسندی تلخکام از حسرت این انگبین ما را ۴
من و مشتاق نتوانیم رفتن از درت کانجا
وفا برپای دلبسته است بند آهنین ما را ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴ - مگر ز آن گل شمیمی هست باد صبحگاهی را
گوهر بعدی:شماره ۶ - خدا را ای نسیم احوال زار مستمندی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
