شماره ۳۲ - از پی احیای من روح روان من بیا

از پی احیای من روح روان من بیا
قالب بیجانم از هجر تو جان من بیا ۱

چون زدی تیری و بر خاکم فکندی بر سرم
از قفای تیر خود ابروکمان من بیا ۲

چند باشم تلخ‌کام از حسرت گفتار تو
لب پر از شهد سخن شیرین دهان من بیا ۳

سوختم از آرزوی ترک تازت بر سرم
گرم جولان همچو برق آتش‌عنان من بیا ۴

کشور دل را مباد از من ستاند دیگری
بهر تسخیرش شه کشورستان من بیا ۵

رفتی و سرکش شد از دل شعله آهم چو شمع
آب وصلت تا شود آتش‌نشان من بیا ۶

دل‌طپد چندم بخون از شوق یکره بر سرم
بهر تسکین دل در خون طپان من بیا ۷

چند این بی‌مهری آخر از ره رسم و وفا
بر سرم یکره بت نامهربان من بیا ۸

از تو چون مشتاق تا کی باشد آغوشم تهی
یکره آخر در برم سرو روان من بیا ۹