هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و غمگین است که از درد عشق، رنج‌های عاشق و ناتوانی در رسیدن به معشوق سخن می‌گوید. شاعر از تشبیهات و تصاویر شاعرانه مانند صیاد و صید، دریا و ساحل، و خنجر و خون برای بیان احساسات خود استفاده کرده است. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیمی مانند مرگ، ناتوانی، و حسرت وجود دارد.
رده سنی: 16+ این متن دارای مضامین عاشقانه پیچیده و لحنی غمگین است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر شاعرانه مانند خون و خنجر ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.

شماره ۲۰۷ - خونم نریزد، آنغمزه مشکل

خونم نریزد، آنغمزه مشکل
صیاد زیرک، من صید غافل ۱

از قرب جانان، ما را چه حاصل
بحرش در آغوش، لب تشنه ساحل ۲

خیزد چه در عشق، از دست و پائی
کان مانده بر سر، این رفته در گل ۳

خنجر کشیده، حشمت ز مژگان
جانها طپیده، در خون چو بسمل ۴

مجنون زمین‌گیر، از ناتوانی
افتاده هر گرد، دنبال محمل ۵

صد کشته هر سو، در خون طپیده
نه تیغ بیداد، نه دست قاتل ۶

درمانده‌ام سخت، در کار عشقت
هم ناخنم سست، هم عقده مشکل ۷

خوش آنکه گیرم، تنگش در آغوش
بر گردن او، دستم حمایل ۸

نادیده پویم، ره تا کدامست
پشتم بمقصود، یا رو بمنزل ۹

خاموش مشتاق، کز ناله‌ات کشت
روحانیان را در خون طپان دل ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۶ - جمعند خوبان چون دسته گل
گوهر بعدی:شماره ۲۰۸ - صبحدم در باغ دیدم عندلیبی از ملال
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.