شماره ۲۵۷ - خوشاب بزمی که سرخوش از شراب صحبت جانان

خوشاب بزمی که سرخوش از شراب صحبت جانان
برقص آیم چو مستان دست‌کوبان پای‌افشانان ۱

بیک جام میم کافر شناسد زاهد و داند
مسلمان خویش را و میخورد خون مسلمانان ۲

ز بیقدری کشم از آسمان نازی درین محفل
که دارد میزبان سفله بر ناخوانده مهمانان ۳

دلم خون شد ز شوق نارپستان بتان تا کی
خورم حسرت ز نخل قامت این نارپستانان ۴

ننالم از جفای گلرخان اما گذشت از حد
برین مسکین گدایان جور این مغرور سلطانان ۵

من و میخانه کانجا دامن رندان دردی کش
زند صد طعنه بر دامان پاک پاکدامانان ۶

مده زلف پریشان اینقدر بر باد اگر آگه
شوند از سستی پیمان‌خویش این سست‌پیمانان ۷

چه از مشکین خطان و عنبرین زلفان جز این دیدم
که روزم تیره شد زینان و شامم تارتر زآنان ۸

معاذالله بصد خواری کشم پا از درت اما
گذشت از حد جفای پاسبانان جور دربانان ۹

بر او کیستم مشتاق پیش حضرت شاهی
ستاده بنده ای از جان دعاگویان ثناخوانان ۱۰