غزل ۸۷ - معشوق به سامان شد تا باد چنین باد

معشوق به سامان شد تا باد چنین باد
کفرش همه ایمان شد تا باد چنین باد ۱

زان لب که همی زهر فشاندی به تکبر
اکنون شکر افشان شد تا باد چنین باد ۲

آن غمزه که بد بودی با مدعی سست
امروز بتر زان شد تا باد چنین باد ۳

آن رخ که شکر بود نهانش به لطافت
اکنون شکرستان شد تا باد چنین باد ۴

حاسد که چو دامنش ببوسید همی پای
بی سر چو گریبان شد تا باد چنین باد ۵

نعلی که بینداخت همی مرکبش از پای
تاج سر سلطان شد تا باد چنین باد ۶

پیداش جفا بودی و پنهانش لطافت
پیداش چو پنهان شد تا باد چنین باد ۷

چون گل همه تن بودی تا بود چنین بود
چون باده همه جان شد تا باد چنین باد ۸

دیوی که بر آن کفر همی داشت مر او را
آن دیو مسلمان شد تا باد چنین باد ۹

تا لاجرم از شکر سنایی چو سنایی
مشهور خراسان شد تا باد چنین باد ۱۰